Verwachting en voorpret

Februari is dit jaar verdeeld: de eerste helft is carnavalstijd en de tweede helft vastentijd. Zo komt deze maand de fundamentele spanning van ons mens-zijn tot uiting: feesten en vasten. Beide horen bij elkaar. Wie niet kan vasten, kan ook niet feesten. En wie niet kan feesten, kan beter niet vasten. Want dat zou bij hem anders kunnen leiden tot levensverloochening en niet tot innerlijke vrijheid. Zowel bij vasten als bij feesten gaat het om vrijheid.

Feesten vereist vrijheid van alle andere normen die mijn leven bepalen. Ik negeer de strenge regels die ik mezelf anders in het dagelijks leven opleg, ik stap bewust uit mijn gewoontes. En als ik aan de andere kant de vastentijd zie als een trainingsperiode voor innerlijke vrijheid, betekent dat: ik ben vrij om aan een behoefte te voldoen en eraan af te zien.

We verlangen vandaag de dag allemaal naar vrijheid en voelen tegelijkertijd hoe afhankelijk we zijn geworden van de druk waaraan we voortdurend worden blootgesteld. We denken dat we elke e-mail of WhatsApp-bericht onmiddellijk moeten beantwoorden en voelen ons ook gedwongen om alle informatie – of die nu afkomstig is van onze sociale media community of uit de wijde wereld – tot ons te laten doordringen. We nemen de normen over die anderen ons opleggen en zetten onszelf onder druk: dat we bijvoorbeeld net zo succesvol moeten zijn als onze vriendinnen ons doen geloven, of dat we ook op vakantie moeten gaan naar het land waar anderen zo enthousiast over zijn.

De vastentijd zou nu het moment zijn om ons bewust te worden van ons gebrek aan vrijheid en om ons te oefenen in vrijheid: vrijheid van de druk die niet alleen anderen op ons uitoefenen, maar ook wijzelf op onszelf.

Ik wens je dan ook toe dat je  je in februari oefent in vrijheid: zowel bij het vieren, waarbij je je niet laat leiden door de normen van anderen, maar je vrij voelt, als bij het vasten, dat je naar innerlijke vrijheid wil leiden, naar vrijheid ten opzichte van de behoeften en verwachtingen van anderen en van je eigen innerlijke eisen.

Jezus zegt: “De waarheid zal u vrij maken.” (Joh. 8:32) Als we de innerlijke waarheid onder ogen zien, zijn we werkelijk vrij. Dan zijn we vrij van de angst dat anderen achter de façade onze kwetsbare werkelijkheid zouden kunnen zien. We accepteren onze werkelijkheid zoals ze is, in het vertrouwen dat God ons onvoorwaardelijk aanvaardt. Deze onvoorwaardelijke aanvaarding maakt ons werkelijk vrij. Deze innerlijke vrijheid wens ik je van harte toe.